IMPLIKASI KES NIK ELIN TERHADAP BIDANG KUASA DAN KEDUDUKAN KESALAHAN JENAYAH SYARIAH

THE IMPLICATIONS OF THE NIK ELIN CASE ON THE JURISDICTION AND STATUS OF SHARIAH CRIMINAL OFFENCES

Abstract

The Federal Court’s decision in Nik Elin Zurina & Anor v. The Government of Kelantan reignited debates on the constitutional demarcation of legislative powers between the Federation and the States, particularly in relation to shariah criminal offences. This article aims to examine the judicial reasoning adopted  in the decision and to analyse its implications for the position and development of shariah criminal offences. This study adopts a qualitative doctrinal legal methodology, employing a case study approach centred on the Nik Elin case. Primary data consists of relevant constitutional and statutory provisions, while secondary sources include related cases, academic literature and judicial commentaries. The data were analysed using content and thematic legal analysis, with particular focus on the application of the pith and substance test and the preclusion clause in determining legislative competence. The finding reveals that the Federal Court applied a constitutional approach in assessing the validity of the impugned provisions. Through the application of the pith and substance and the preclusion clause approaches, the Court held that most of the challenged provisions were invalid as they fell within the Federal List, particularly under general criminal law. This article contributes to the existing discourse by proposing a reconceptualization of “shariah criminal offences’ as “shariah offences”, reflecting their normative and constitutional character within Malaysia’ dual legal system. It further outlines several policy-oriented recommendations to strengthen the framework of shariah offences post-Nik Elin.

ABSTRAK

Keputusan Mahkamah Persekutuan dalam kes Nik Elin Zurina bt Nik Abdul Rashid & Anor lwn Kerajaan Negeri Kelantan (2024) 2 MLJ 150 telah mencetuskan semula perbahasan mengenai penentuan sempadan kuasa perundangan antara Persekutuan dan Negeri, khususnya berkaitan kesalahan jenayah syariah. Artikel ini bertujuan meneliti rasional kehakiman dalam keputusan tersebut serta menganalisis implikasinya terhadap kedudukan dan perkembangan kesalahan jenayah syariah. Kajian ini menggunakan pendekatan penyelidikan perundangan doktrinal secara kualitatif dengan reka bentuk kajian kes yang memfokuskan kepada kes Nik Elin. Data primer terdiri daripada laporan kes, peruntukan Perlembagaan dan statut berkaitan, manakala sumber sekunder merangkumi kes-kes lain, penulisan akademik dan ulasan perundangan. Data dianalisis menggunakan analisis kandungan dan tematik dengan penekanan kepada pemakaian ujian inti pati dan klausa pengecualian dalam menentukan kompetensi perundangan. Dapatan kajian menunjukkan bahawa Mahkamah Persekutuan telah mengaplikasikan pendekatan substantif dalam menilai kesahan peruntukan yang dicabar. Melalui pemakaian ujian inti pati dan klausa pengecualian, majoriti peruntukan tersebut diputuskan tidak sah kerana termasuk dalam Senarai Persekutuan, khususnya dalam ruang lingkup undang-undang jenayah umum. Artikel ini menyumbang kepada wacana sedia ada dengan mengemukakan penjenamaan semula konsep “kesalahan jenayah syariah” kepada “kesalahan syariah” yang lebih selari dengan sifat normatif dan kerangka perlembagaan sistem dwi-perundangan di Malaysia. Ia turut mengemukakan beberapa cadangan dasar bagi memperkukuhkan kerangka kesalahan syariah pasca-Nik Elin.